Μεταλλικοί φράχτες: κανόνες επιλογής και μέθοδοι προστασίας από τη διάβρωση

Υπάρχουν πολλές επιλογές για την κατασκευή φράχτες και οι διαφορές τους εξαρτώνται από τη λειτουργία για την οποία προορίζονται. Σύμφωνα με τις λειτουργίες, επιλέγεται το υλικό της μελλοντικής περίφραξης.

Λειτουργίες και υλικό του φράχτη

Ο φράκτης προορίζεται για απλή και εξειδικευμένη περίφραξη της επικράτειας: ιδιόκτητα οικόπεδα, χώροι στάθμευσης, χώροι αναψυχής, κατασκευές και ειδικά προστατευμένες εγκαταστάσεις, περίβλημα ζώων. Επίσης, οι φράχτες είναι συχνά ένα στοιχείο διακόσμησης στο σχεδιασμό του τοπίου ή σχηματίζουν μια ενιαία σύνθεση με αρχιτεκτονικές λύσεις..

Μια τέτοια ποικιλία λειτουργιών καθιστά δυνατή τη χρήση διαφορετικών υλικών για την κατασκευή τους: ένας συνηθισμένος ξύλινος ή μεταλλικός φράχτης, ένας διακοσμητικός φράχτης τύπου “Ranch”, πολύχρωμα προφίλ φύλλα, ένα πλέγμα αλυσίδας, συγκολλημένο, τμηματικό, σφυρηλατημένο , ανοίγματα τσιμέντου αμιάντου και σκυροδέματος. Όπως κάθε δομή, ένας φράχτης περιλαμβάνει τη δημιουργία κάποιου είδους βάσης στην οποία είναι προσαρτημένο το υλικό. Για έναν φράκτη, μια τέτοια βάση είναι οι πυλώνες..

Υλικό πόλων

Ανεξάρτητα από την επιλογή υλικού για τον ίδιο τον φράκτη, οι θέσεις μπορούν να γίνουν από:

  • ξύλο;
  • μέταλλο;
  • σκυρόδεμα;
  • τούβλα?
  • σωλήνες αμιαντοτσιμέντου.

Μεταλλικό πλεονέκτημα

Τα μεταλλικά προϊόντα είναι ένα καθολικό υλικό για την κατασκευή στύλων φράχτη, επειδή στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων εγκατάστασης φράχτη χρησιμοποιούνται εργασίες συγκόλλησης..

Μια ιδιαίτερη ποιότητα των μεταλλικών στύλων είναι η αντοχή τους. Ανεξάρτητα από το πώς επεξεργάζεστε μια ξύλινη δοκό, θα σαπίζει πολύ πιο γρήγορα από ό, τι το μέταλλο θα καταρρεύσει.

Η διαδικασία διάβρωσης μετάλλων συμβαίνει κατά μέσο όρο κατά 0,15 – 0,2 mm ετησίως. Εξαρτάται από τις εξωτερικές καιρικές και κλιματικές συνθήκες, τη σύνθεση του μετάλλου και την ποιότητα της επεξεργασίας του. Το θετικό πλεονέκτημα των μεταλλικών πόλων είναι η αξιοπιστία και η ανθεκτικότητα.. Οι σωλήνες από αμίαντο σκυρόδεμα δεν διαβρώνονται και δεν απαιτούν πρόσθετη συντήρηση, αλλά είναι εύθραυστοι και δεν μπορούν να αντέξουν την τραχιά μηχανική καταπόνηση.

Οι στύλοι από μέταλλο, σε σύγκριση με το οπλισμένο σκυρόδεμα, είναι εύκολο να επισκευαστούν και να εγκατασταθούν, να αποσυναρμολογηθούν και να επαναχρησιμοποιηθούν.

Διάβρωση

Η διάβρωση μετάλλων είναι ένα φυσικό φαινόμενο που δεν μπορεί να αποτραπεί πλήρως, αλλά αυτή η καταστροφική διαδικασία μπορεί να επιβραδυνθεί σημαντικά. Η διαδικασία οξείδωσης λαμβάνει χώρα με τη συμμετοχή οξυγόνου και υδατικών διαλυμάτων που περιέχουν οξύ, αλκάλιο ή άλας.

Στη φύση, ο σίδηρος δεν βρίσκεται στην καθαρή του μορφή, αλλά περιέχεται στο σιδηρομετάλλευμα. Η ανθρωπότητα εφηύρε την παραγωγή χάλυβα και βρήκε τρόπους για να τη διατηρήσει. Τα εργοστάσια χρησιμοποιούν μεθόδους φωσφορίσματος χάλυβα, βυθίζοντάς τον σε διάφορα διαλύματα, καθώς και ηλεκτροχημική επεξεργασία. Μια τέτοια επίστρωση έχει το χαρακτήρα του αστάρι και απαιτεί επακόλουθη βαφή. Ο χάλυβας είναι επικαλυμμένος με άλλα μέταλλα. Από φθηνότερα – αλουμίνιο και ψευδάργυρος.

Υπάρχουν πυριτικές επικαλύψεις – αυτοί είναι διαφορετικοί τύποι σμάλτου. Το σμάλτο είναι εύθραυστο και δεν είναι αρκετά κατάλληλο για φράχτη. Το τσιμέντο έχει περίπου την ίδια θερμοκρασία διαστολής με το χάλυβα και χρησιμεύει ως μονωτικό έναντι επιθετικών μέσων. Ένα πολυμερές φιλμ, που εφαρμόζεται σε διάφορα στρώματα στο εργοστάσιο, χρησιμεύει ως καλή μόνωση..

Θεραπεία

Η αντοχή του μετάλλου εξαρτάται από την ποιότητα του χάλυβα. Πιο συγκεκριμένα, υπάρχει κράμα χάλυβα με διαφορετικά πρόσθετα. Αλλά για έναν απλό φράχτη, αυτό είναι μια δαπανηρή απόλαυση. Συνήθως χρησιμοποιούν εργοστασιακά έλασμα ή φτιάχνουν πυλώνες από ό, τι μπορείτε να πάρετε. Για προσωρινούς φράχτες, είναι κατάλληλοι στύλοι συγκολλημένοι από κομμάτια σιδήρου ή χρησιμοποιημένοι προηγουμένως, αλλά ακόμα ισχυροί σωλήνες από την παροχή νερού.

Είναι δύσκολο να καθαρίσετε την εσωτερική κοιλότητα του σωλήνα, αλλά από έξω, η σκουριά αφαιρείται με μια σιδερένια βούρτσα, επεξεργάζεται με μύλο ή μύλο. Εάν είναι απαραίτητο, απολιπάνετε και εφαρμόστε ένα αστάρι για μέταλλο, για παράδειγμα, GF-021. Αφού στεγνώσει το αστάρι, ο σωλήνας βάφεται σε δύο στρώματα..

Για να βάψετε μέταλλο, είναι η πιο κοινή λαδομπογιά PF-115 κατάλληλη. Για τους τεμπέληδες, υπάρχει χρώμα τρία σε ένα. Εξουδετερώνει τη σκουριά, τα αστάρια και δημιουργεί μια προστατευτική επιφάνεια.

Αλλά στην πράξη, είναι καλύτερο να μην κάνετε χωρίς προκαταρκτική μηχανική επεξεργασία, είναι απαραίτητο τουλάχιστον να καθαρίσετε το μέταλλο με γυαλόχαρτο.

Η καλύτερη λύση για την επιλογή νέων στύλων φράχτη θα είναι μια συνδυασμένη έκδοση μετάλλου επικαλυμμένη με ψευδάργυρο και πλαστική μεμβράνη. Εργοστασιακά μεταλλικά προϊόντα βάφουν, τηρώντας όλες τις τεχνολογίες. Είναι καλύτερο να αγοράσετε πόλους που είναι έτοιμοι για εγκατάσταση, καθώς αυτό θα εξοικονομήσει σημαντικά χρόνο και εργασία.. Ωστόσο, αυτή η επιλογή δεν μπορεί να ονομαστεί οικονομικά οικονομική..

Στην πράξη, τις περισσότερες φορές, οι στύλοι σιδήρου ασταρώνονται και βάφονται μόνοι τους με λαδομπογιά ή βερνίκι πίσσας.

Υπάρχουν ειδικά δοχεία βαφής ψεκασμού, τα οποία είναι βολικά για χρήση κατά τη συγκόλληση. Η επίστρωση σε σκόνη θα είναι πιο ακριβή και τεχνικά δύσκολη. Όσο πιο λεπτό είναι το στρώμα κάλυψης, τόσο πιο ανθεκτική είναι η προστασία. Επομένως, κάντε πολλά στρώματα με ένα πιστόλι ψεκασμού ή τρίψτε καλά με ένα πινέλο, αποφεύγοντας τις φυσαλίδες αέρα που προκαλούν αντίδραση οξειδίου.

Το έδαφος είναι πιο διαβρωτικό από τον αέρα. Επομένως, το μέρος του μετάλλου στο έδαφος είναι μονωμένο με μαστίχα σκυροδέματος ή πίσσας.. Οι μονωτές ρολών δεν είναι κατάλληλοι για αυτούς τους σκοπούς.. Το Dross που δημιουργείται κατά τη συγκόλληση διεγείρει τη διάβρωση των μετάλλων. Πρέπει να αφαιρεθεί με μύλο..

Μορφές μεταλλικών στύλων

Οι αναρτήσεις φράχτη μπορούν να έχουν μια μεγάλη ποικιλία διαμορφώσεων, από απλές έως σχεδιαστές:

  • γύρος;
  • τετράγωνο;
  • ορθογώνιος;
  • βίδα;
  • σπιτικό.

Οι στρογγυλοί σωλήνες είναι οι ευκολότεροι και φθηνότεροι να αποκτηθούν. Η επιλογή της διαμέτρου τους εξαρτάται από το σχεδιασμό του φράχτη και τις περισσότερες φορές χρησιμοποιούν μέγεθος από 57 mm έως 108 mm, σε αποκλειστικές εκδόσεις η διάμετρος αυξάνεται στα 159 mm. Το πάχος επιλέγεται λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά του υλικού που πρόκειται να γεμίσει στα ανοίγματα: από 1,5 mm έως 4 mm. Όσο πιο παχύ, τόσο μεγαλύτερη είναι η διάρκεια ζωής.

Καλή επιλογή με σωλήνες γεώτρησης με πάχος τοιχώματος 5 mm.

Οι εγκάρσιες δοκοί συνδέονται απευθείας στους σωλήνες με συγκόλληση ή οι οδηγοί στερέωσης συγκολλούνται στους σωλήνες. Οι οδηγοί μπορούν να γίνουν εκ των προτέρων συγκολλώντας τους σε έναν σφιγκτήρα, ο οποίος τοποθετείται στον σωλήνα και σφίγγεται με ένα μπουλόνι. Με αυτήν την επιλογή εγκατάστασης, κάτω από τον σφιγκτήρα τοποθετείται ένα μονωτικό παρέμβυσμα από βαμβάκι ή μια ειδική πλαστική επένδυση κατάλληλη για τη διάμετρο του σωλήνα..

Οι προφίλ θέσεις έχουν σχήμα τετραγώνου ή ορθογωνίου. Αυτή η μορφή καθιστά δυνατή τη στερέωση της υστέρησης όχι μόνο με συγκόλληση, αλλά και χρησιμοποιώντας μπουλόνια ή πριτσίνια. Είναι πιο βολικό να συνεργαστείτε μαζί τους εάν οι κορμοί οδηγών είναι κατασκευασμένοι από ξύλο ή ο φράχτης είναι χτισμένος στο στυλ “Ranch”..

Οι βιδωτοί στύλοι αντιπροσωπεύουν έναν σωλήνα με ένα τρυπάνι συγκολλημένο στο άκρο του. Αυτή η επιλογή χρησιμοποιείται για γρήγορη εγκατάσταση του φράχτη, επειδή δεν χρειάζεται να σκάψουμε εκ των προτέρων μια τρύπα για το στύλο.

Οι σπιτικοί στύλοι είναι κατασκευασμένοι από χρησιμοποιημένο υλικό που είναι διαθέσιμο (χωρίς ιδιοκτήτη) ή από αυτό που μπορείτε να πάρετε. Για παράδειγμα, οι σιδερένιες γωνίες είναι κατάλληλες..

Επίδραση και εγκατάσταση του εδάφους

Η επιλογή μεταλλικών πόλων εξαρτάται επίσης από τη μέθοδο εγκατάστασης, η οποία, με τη σειρά της, εξαρτάται από την κατάσταση του εδάφους. Για έναν εύκολο φράχτη, αρκεί μόνο να οδηγήσετε ένα στύλο στο έδαφος, εάν είναι πυκνό (γκρίζο χώμα, πηλός, άμμος). Δύο άνθρωποι εμπλέκονται στο έργο – ο ένας μπαίνει μέσα και ο άλλος κρατά τον στύλο, ελέγχοντας το επίπεδο σε δύο κατακόρυφα επίπεδα.

Για να μην καταστραφεί η κορυφή του στύλου με χτυπήματα, του έβαλαν κάποιο σπιτικό σιδερένιο κάλυμμα..

Η πιο επικίνδυνη, ανθεκτική στη φθορά περιοχή κοντά στο στύλο είναι όταν βγαίνει από το έδαφος. Υπάρχουν δύο περιβάλλοντα με διαφορετικές θερμοκρασίες και μηχανική καταπόνηση. Για το λόγο αυτό, εμφανίζονται μικρορωγμές, συμβάλλοντας στην καταστροφή της δομής.. Θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στην ποιότητα της μόνωσης αυτού του τόπου:

  1. Κατά τη βύθιση του εδάφους, χρησιμοποιείται η μέθοδος βουτυρώματος. Ένα μικρό μαξιλάρι άμμου χύνεται στην τρυπημένη τρύπα με τη βοήθεια ενός τρυπανιού χειρός και κολλάει. Ο πυλώνας εισάγεται αυστηρά κάθετα και σε μικρές μερίδες η τρύπα γεμίζει με μπάζα και άμμο. Κάθε μερίδα διαλύεται με νερό. Τα τελευταία 20 εκατοστά του στύλου χύνονται με σκυρόδεμα.
  2. Υπάρχει επίσης μια πιο σταθερή μέθοδος σκυροδέτησης λάκκων. Οι στύλοι θα πρέπει να έχουν συγκολλημένη φτέρνα, ή ένα διάμεσο άνοιγμα μήκους 15-20 cm στο κάτω μέρος, στο οποίο χύνεται σκυρόδεμα. Αυτό είναι απαραίτητο για την καλύτερη στερέωση του πυλώνα..
  3. Σε χωματόχωμα, μπορείτε να γεμίσετε τη φτέρνα του στύλου με σκυρόδεμα 30-40 cm και να καλύψετε την υπόλοιπη απόσταση από την επιφάνεια με έναν πλαστικό σωλήνα που χρησιμοποιείται για την καλωδίωση του συστήματος αποχέτευσης. Ένας πλαστικός σωλήνας μεγάλης διαμέτρου τοποθετείται σε μεταλλικό σωλήνα, αφήνοντας 5-10 εκατοστά πάνω από την επιφάνεια του εδάφους. Η κοιλότητα μεταξύ των σωλήνων χύνεται με τσιμέντο και από έξω, γεμίζει χτυπώντας τη σκαμμένη γη.
  4. Εάν τα υπόγεια ύδατα βρίσκονται κοντά στην επιφάνεια ή το έδαφος είναι βαλτώδες, δεν μπορείτε να το κάνετε χωρίς ένα θεμέλιο λωρίδας για το φράχτη.

Το μήκος των πυλώνων που εκτείνονται στο έδαφος πρέπει να είναι τουλάχιστον το ένα τρίτο του συνολικού μήκους του πυλώνα. Το βάθος σκυροδέτησης επιλέγεται στο βάθος της κατάψυξης του εδάφους.

Από το παρακάτω βίντεο θα μάθετε πώς να εγκαταστήσετε σωστά ένα στύλο φράχτη..